Szukaj

Kalendarium

Sierpień 2018
pn wt śr cz pt so nd
poprzedninastępny
    1 2 3 4 5
6 7 8 9 10 11 12
13 14 15 16 17 18 19
20 21 22 23 24 25 26
27 28 29 30 31    

Film









Turystyka w Unii Europejskiej

1. TRAKTAT O WSPÓLNOCIE EUROPEJSKIEJ

Do czasu uchwalenia traktatu z Maastricht brak było w traktatach założycielskich wyraźnych postanowień dotyczących turystyki. Pierwsze zapisy dotyczące turystyki - zostały wprowadzone do Traktatu ustanawiającego Wspólnotę Europejską podpisanego w Maastricht. Do art. 3 wprowadzono zapis, zgodnie z którym, aby osiągnąć cele Wspólnoty, określone w art. 2, działalność Wspólnoty obejmuje m.in. „środki w dziedzinach energetyki, obrony cywilnej i turystyki". Traktat Amsterdamski i Nicejski nie wprowadziły żadnych zmian w tym zakresie. Powyższy zapis nie upoważniał do objęcia turystyki wspólną polityką, ale był dowodem dostrzeżenia istotnej roli turystyki w realizacji podstawowych celów Wspólnoty. Dopiero traktat lizboński określił kompetencje UE w sprawach turystyki.

2. TRAKTAT LIZBOŃSKI

Traktat lizboński zmieniający traktat o funkcjonowaniu UE wprowadził istotne zmiany w tym zakresie. Wprawdzie nadal nie zalicza turystyki do obszarów objętych wspólną polityką jednakże znaczenie rozszerza kompetencje Unii w tym obszarze, przyznając jej organom uprawnienia do prowadzenia działań w sektorze turystyki (tzw. kompetencje wspomagające). Zgodnie z art. 6 Skonsolidowanej Wersji Traktatu o funkcjonowaniu UE, Unia ma kompetencje do prowadzenia działań mających na celu wspieranie, koordynowanie lub uzupełnianie działań Państw Członkowskich m. in. w dziedzinie turystyki.
Zakres tych kompetencji został określony w art. 195 zgodnie, z którym, Unia uzupełnia działania państw członkowskich zwłaszcza poprzez wspieranie konkurencyjności w tym sektorze. Działania Unii skierowane są w szczególności na: zachęcanie do tworzenia korzystnego środowiska dla rozwoju przedsiębiorstw turystycznych; wspieranie współpracy między państwami członkowskimi, zwłaszcza poprzez wymianę dobrych praktyk.
Parlament i Rada zostały upoważnione do ustanawiania środków w celu uzupełniania działań prowadzonych przez państwa członkowskie mających na celu poprawę konkurencyjności przedsiębiorstw oraz zacieśnienie współpracy w dziedzinie turystyki, z wyłączeniem jednak harmonizacji prawa.
Brak w traktacie podstaw do prowadzenia wspólnej polityki turystycznej oznacza, że zgodnie z zasadą subsydiarności jest to dziedzina zastrzeżona do kompetencji państw członkowskich. Jeśli zatem zachodzi potrzeba podejmowania na szczeblu UE jakichkolwiek działań wspierających rozwój turystyki, zgodę na takie działania muszą wyrazić wszystkie państwa członkowskie.
Intersektorowy charakter turystyki powoduje, że wchodzi ona w zakres wielu polityk zarówno o charakterze horyzontalnym jak i sektorowym. Przede wszystkim turystyka jest jednym z działów gospodarki i w związku z tym jest objęta polityką rynku wewnętrznego. Dla zapewnienia prawidłowego funkcjonowania tego rynku, a w szczególności gdy istnieje potrzeba usuwania barier hamujących jego tworzenie i rozwój, Traktat (art. 115) upoważnia organy Wspólnoty do podejmowania działań w zakresie harmonizacji prawa, a także do podejmowania innych działań
(art. 352). Jednakże w takich przypadkach wymagana jest zgoda wszystkich państw członkowskich.
Nie bez znaczenia dla turystyki są działania prowadzone w ramach realizacji takich polityk jak transportowa, ochrony środowiska, regionalna, rozwoju wsi i wielu innych dziedzinach działalności UE. Powiązanie turystyki z wieloma obszarami działania Wspólnoty rodzi potrzebę ich koordynacji, niezbędnej dla zapewnienia, iż potrzeby turystyki będą brane pod uwagę przy uchwalaniu polityk i działań dotyczących obszarów z nią powiązanych.

3. STREFA SCHENGEN

Strefa Schengen jest obszarem, na którym zagwarantowano swobodę przemieszczania się osób. Państwa, które przyjęły takie rozwiązania zniosły kontrolę na granicach wewnętrznych jednocześnie ustanawiając granicę zewnętrzną strefy. Obszar ten składa się z terytoriów państw europejskich, które stosują ściśle określone zasady reżimu Schengen dotyczące m.in. ochrony granicy zewnętrznej, ochrony danych osobowych, współpracy pomiędzy służbami policyjnymi państw - sygnatariuszy (włączając np. prawo do pościgu transgranicznego), wydawania wiz cudzoziemcom, ekstradycji/wydawania osób między państwami członkowskimi, jak również działania Systemu Informacyjnego Schengen (SIS).

Strefa Schengen obejmuje terytorium 25 państw: 22 Państw Członkowskich Unii Europejskiej (UE): Austrii, Belgii, Republiki Czeskiej, Danii, Estonii, Finlandii, Francji, Niemiec, Holandii, Grecji, Hiszpanii, Litwy, Luksemburga, Łotwy, Malty, Polski, Portugalii, Słowacji, Słowenii, Szwecji, Węgry, Włoch oraz 3 państw stowarzyszonych: Islandii, Norwegii i Szwajcarii. Państwami Członkowskimi UE, które nadal pozostają poza obszarem Schengen, a tym samym nie zniosły kontroli na granicach wewnętrznych są Wielka Brytania i Irlandia.

Nie należy tym samym utożsamiać strefy Schengen z obszarem zajmowanym przez Państwa Członkowskie UE.

4. PRZEPISY CELNE

Po akcesji Polski do Unii Europejskiej, z dniem 1 maja 2004 r., Polska została objęta unią celną, co oznacza, że towary przywożone do Polski z krajów członkowskich Unii Europejskiej nie są obciążane cłem. Przepisy prawa celnego stosuje się do towarów wprowadzanych na obszar celny Wspólnoty lub wyprowadzanych z tego obszaru.
Zwolnienie od cła w/w towarów w ramach ustanowionych norm ilościowych przysługuje podróżnym nie częściej niż 1 raz w miesiącu.

Podróżni wjeżdżający lub wyjeżdżający z terytorium Unii Europejskiej są zobowiązani do zgłaszania organom celnym posiadanej przy sobie gotówki w kwocie równej lub wyższej niż 10.000 Euro (a także jej ekwiwalentu w innych walutach lub łatwo zbywalnych aktywach, np. akcje, obligacje, czeki podróżne itp.). Zgodnie z rozporządzeniem unijnym, obowiązek zgłoszenia występuje w przypadku przywozu lub wywozu środków płatniczych przez granicę zewnętrzną UE.

Informacje dotyczące przewozu towarów


Rodzaj towarów

Towary przywożone spoza Unii Europejskiej

Towary przywożone z krajów Unii Europejskiej

Towary spoza Unii Europejskiej przywożone przez osoby wielokrotnie przekraczające granicę

Papierosy

200 szt

800 szt

20 szt

Cygaretki (cygara o masie nie przekraczającej 3 g/szt.)

100 szt.

400 szt.

15 szt.

Cygara

50 szt.

200 szt.

5 szt.

Tytoń do palenia

250 g

1 kg

20 g

Spirytus i napoje alkoholowe

1 litr

10 litrów

500 ml

Wina nie musujące

2 litry

90 litrów (w tym 60 litrów wina musujące)

500 ml

Piwo

Bez ograniczeń

110 litrów

Bez ograniczeń

Alkoholowe produkty pośrednie

Bez ograniczeń

20 litrów

Bez ograniczeń

Perfumy

50 g

Bez ograniczeń

25 g

Wody toaletowe

250 ml

Bez ograniczeń

100 ml

Leki

Ilość na własny użytek

Bez ograniczeń

Ilość na własny użytek

Upominki

Do kwoty 175 Euro

Bez ograniczeń

Do kwoty 90 Euro (dla podróżnego do 15 lat)

 
data ostatniej modyfikacji: 19.04.2012, 12:29

Komentarze do strony

Na razie nikt nie dodał jeszcze komentarza. Bądź pierwszą osobą która pozostawi tutaj komentarz.


Napisz komentarz

Wypełnij wszystkie pola.


Trwa ładowanie...